Ook de dingen die je niet wilt maar wel aan denkt.

welke dingen wil je niet, en denk je aan, en krijg je toch, Syl?
geef eens een voorbeeld..

Alles wat je denkt krijg je.
Als je denkt; ik ben niets waard, niemand houd van me; dan krijg je dat je niets waard bent en dat niemand van je houd.

Edit;
althans dat denk je dus, omdat je het dan als zodanig ervaart.

Als ik iets heel graag wil dan vraag ik het gewoon..
Ik stuur mijn gedachten en wensen naar..
Ik weet eigenlijk niet waar..
Maar die stuur ik gewoon..weg…
Soms worden mijn vragen beantwoord maar soms ook niet (of veel later pas).
Achteraf begrijp ik waarom ik sommige dingen niet heb gekregen.
Het is goed ook dat ik ze niet heb gekregen.
Alles op zijn tijd.. zeg ik dan..en zo heb ik het ook ervaren.

Geduld..loslaten..geduld..loslaten..
Ingewikkeld allemaal.
Ik zoek vaak leuke dingen om te doen dan vergeet ik snel wat ik eigenlijk wil/wens.
En dan kan ik meer in het hier en nu leven.

Vandaag naar de bedrijfsarts geweest. Ze weet nu dat ik beperkt ben met me/cvs. Maar ik vond het mooi wat ze zei: je hebt een positieve instelling en we gaan ervoor dat je weer 100% aan het werk komt!! En dat terwijl er ook een kans bestaat dat ik bedlegerig word. Maar dat laatste wíl ik niet, en ik heb een Kracht in me zegt dat als ik het niet wil, het ook niet gebeurt. Ik ga me inzetten om terug te komen!!
Positieve gedachten zijn in mijn geval van me/cvs wel heel goed denk ik ... hoe denken jullie daarover? Zal het me dan ook gewoon lukken ... terwijl ik ook angst heb dat het niet goed komt?

Accepteer dat je deze angst hebt en dat deze er is. Maar richt je daarnaast inderdaad zoveel mogelijk op je positieve gedachten.

Probeer het ook naar de eenheid te brengen, waar zowel het verlangen om beter te worden als de angst om ziek te worden opgaan in het al..

Je bent een sterke persoonlijkheid met genezende krachten;
ik weet zeker dat je dit kan !!

Veel succes en groetjes

Dank je wel Artemis. Ik weet ook zelf wel dat ik dit kan. En ik wil gewoon niet op bed komen te liggen. Dus ik stuur positieve gedachten naar mezelf, misschien dat ze dan ook genezend kunnen zijn, in die zin, dat ik het ga redden.

Lief dat je zergt dat ik een sterke persoonlijkheid ben, want zo was het vroeger echt niet ... niemand begreep me toen. Ik denk dat ik al meer hoorde, zag en rook dan een ander.

Maar op on topic te blijven, ik zal de Kracht blijven vragen en dan zal ik mijn werk uiteindelijk weer volledig kunnen doen. En ik accepteer mijn angst dat het ook fout kan gaan. Maar dat is nog het moeilijkste denk ik, angst accepteren.

Liefs,
Marjan